Testamenten / geen successierechten betalen?
U wilt geen successierechten betalen? Dan vindt u hier alle gewenste informatie!
Waarover betaalt u successierechten?
Over een erfenis moet meestal belasting betaald worden, de zogenaamde successierechten.
De belastingdienst stuurt binnen drie à vier maanden na het overlijden een aangifteformulier, dat binnen acht maanden na het overlijden moet worden ingevuld.
Over de waarde van alle bezittingen minus de schulden moet successierecht worden betaald.De dag van overlijden geldt als peildatum voor de bepaling van de waarde.
Afhankelijk van de hoogte van de verkrijging, de verwantschap met de overledene en het al dan niet bestaan van vrijstellingen kunnen de successierechten aardig oplopen.
Vanaf 2010 zal de successiewet behoorlijk worden gewijzigd en aangepast.
De langstlevende echtgenoot/partner zal een vrijstelling hebben van € 600.000,–, maar de kinderen zullen slechts een vrijstelling hebben van € 19.000,--
Over de eerste € 125.000,-- moet dan 10% successierecht betaald worden en daarboven nog eens 20%!
En die successierechten moeten door de langstlevende worden betaald!
Ook volgens het nieuwe erfrecht uit 2003.
Als u globaal voor uzelf uitrekent hoeveel successierechten u moet betalen is u meteen duidelijk waarom onderzoek heeft uitgewezen dat successierechten als de meest gehate belasting wordt ervaren.
Midden in het rouwproces worden de erfgenamen lastig gevallen door de overheid die een belastingaanslag wil opleggen aan de erfgenamen.
Erfgenamen die door het overlijden van een dierbare "zo maar" een erfenis in de schoot geworpen krijgen.
Een erfenis waar de erflater nota bene zijn of haar hele leven al belasting over betaald heeft.
Hoe voorkomt u de betaling van successierechten?
Voor de meeste mensen (95 tot 98%) met kinderen is het vanaf 2003 niet meer nodig dat successierechten moeten worden betaald bij het overlijden van de eerste echtgenoot/partner.
Daarvoor is het wel noodzakelijk dat over en weer testamenten worden gemaakt
Tot 2003 was het voor mensen (lees:gehuwden/samenwoners) met kinderen noodzakelijk om langstlevende testamenten te maken, om te voorkomen dat de kinderen bij het overlijden van de eerststervende ouder hun kindsdeel konden opeisen.
Hoewel mensen met kinderen vanaf 2003 voor de bescherming van de langstlevende in principe geen langstlevende testament meer hoeven te maken is de fiscale adder onder het gras gelegen in het feit, dat ook in het nieuwe erfrecht de kinderen erfgenaam zijn, ook al is hun erfdeel niet opeisbaar.
Over die (niet opeisbare) erfdelen van de kinderen moet de langstlevende binnen een jaar na het overlijden successierechten betalen. De fiscus wacht dus niet met een aanslag tot beide ouders zijn overleden!
Concreet kan dit betekenen dat de langstlevende (een gedeelte van) de spaarrekening moet gebruiken om de successierechten over de (niet opeisbare) erfdelen van de kinderen te kunnen betalen.
Als er weinig of geen spaargeld is, maar het meeste geld "in het huis zit", zijn de problemen nog groter, want dan moet de langstlevende een lening aangaan om de successierechten te betalen.
Vanaf 2003 is er een oplossing die even drastisch als simpel is: de meeste mensen met kinderen kunnen de heffing van successierechten bij het eerste overlijden voorkomen door de kinderen in eerste instantie te onterven.
Door de langstlevende tot enig erfgenaam te benoemen laat u de vrijstelling van uw langstlevende partner (op dit moment ruim € 500.000,– en vanaf 2010 € 600.000,--) helemaal vollopen.
In het testament wordt dan bepaald dat de kinderen pas erfgenaam zijn bij het tweede overlijden. De kinderen kunnen hier - als de testamenten goed worden opgesteld - niets tegen doen.
Een ander bijkomend voordeel is, dat u na het overlijden geen successieaangifte hoeft te doen, hetgeen ook kostenbesparend werkt.
Zitten er ook nadelen aan zo'n ontervingstestament?
Er zitten een paar nadelen aan de constructie die echter in het testament zelf opgelost kunnen worden.
Zo is een nadeel van de constructie, dat de kinderen bij overlijden van de langstlevende ouder meer successierechten zouden moeten betalen, omdat zij alles in een keer van de langstlevende erven. Hierdoor komen zij in een hoger tariefschijf terecht.
Bovenstaand probleem wordt opgelost door een juridische constructie in het testament op te nemen, waardoor de kinderen bij overlijden van de langstlevende toch van twee ouders erven, zodat zij in elk geval niet meer successierechten gaan betalen.
Een ander probleem is de vergaande vrijheid van de langstlevende.
Zonder verdere clausules mag en kan de langstlevende alles.
Hij of zij mag hertrouwen met wie dan ook.
Veelal is dit niet gewenst.
In het ontervingstestament wordt dan vaak opgenomen, dat kinderen in bepaalde gevallen wel hun kindsdeel mogen hebben, bijvoorbeeld wanneer de langslevende ouder gaat hertrouwen of als de langstlevende wordt opgenomen in een bejaardenhuis en in de toekomst (door de toenemende vergrijzing) haar of zijn eigen vermogen moet "opeten".
Uiteraard wordt in uw testament de zogenaamde privéclausule opgenomen, die er op neer komt dat uw erfenis bij uw overlijden niet zal toekomen aan de zogenaamde "koude kant", te weten uw schoondochter of schoonzoon.
Bent u overtuigd geraakt van het nut van de besproken successierechtbesparende testamenten, maak dan een een afspraak met uw dichtstbijzijnde aanhuisnotaris.
